قران کریم:
۞در میان مؤمنان مردانی هستند که بر سر عهدی که با خدا بستند صادقانه ایستاده‌اند؛ ۞
Friday, 3 December , 2021
امروز : جمعه, ۱۲ آذر , ۱۴۰۰ - 28 ربيع ثاني 1443
  پرینتخانه » معاد تاریخ انتشار : 28 فوریه 2019 - 2:57 |

نقش معاد در جامعه

نقش معاد در ساختن انسان و جامعه سوال : ایمان به معاد چه فواید و پیامدهایى دارد؟ جواب : عقیده به معاد، نقش محورى و مهمى در زندگى مادى و معنوى، فردى و اجتماعى و دنیوى و اخروى انسان دارد، از جمله: ۱٫ معادباورى پشتوانه اى براى تمام کمالات; اکثر کمال ها، ایثارها و فضایل […]

نقش معاد در جامعه

نقش معاد در ساختن انسان و جامعه
سوال : ایمان به معاد چه فواید و پیامدهایى دارد؟
جواب : عقیده به معاد، نقش محورى و مهمى در زندگى مادى و معنوى، فردى و اجتماعى و دنیوى و اخروى انسان دارد، از جمله:
۱٫ معادباورى پشتوانه اى براى تمام کمالات; اکثر کمال ها، ایثارها و فضایل اخلاقى، همراه با یک نوع محرومیت، ساده زیستن و تحمل فشارها و ناگوارى هاست; با ایمان به قیامت و پاداش هاى الهى مى توان ناگوارى ها را تحمل کرد.
چرا رزمندگان، جان خود و سرمایه داران مال خود را فدا مى کنند؟ چه نیرویى موجب مى شود انسان هوس هاى خود را رها کند؟ اگر جزایى نباشد چرا انسان زیر بار تکلیف برود؟ چرا زن فرعون به هیچ قیمتى جذب کاخ و مال و طلاهاى فرعون نمى شد; زیرا او چشم به جاى دیگرى دوخته بود:
(رَبِّ ابْنِ لِی عِنْدَکَ بَیْتاً فِی الْجَنَّهِ[۱]); پروردگارا! خانه اى براى من نزد خود در بهشت بساز.
آرى فقط کسانى که آخرت را فراموش کرده اند جذب دنیا مى شوند.
(یَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَیاهِ الدُّنْیا وَ هُمْ عَنِ الاخِرَهِ هُمْ غافِلُونَ.[۲]);[۳] آنها فقط ظاهرى از زندگى دنیا را مى دانند و از آخرت (و پایان کار) غافل اند.
حمزه، عموى پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) پیش از پذیرش اسلام، همیشه با لباس رزم و زره مى جنگید، اما وقتى اسلام آورد بدون زره به میدان جنگ مى رفت، چون بینش و برداشت او از مرگ و آینده فرق کرده بود; چنان که مولوى در باره ى او مى گوید:
خلق گفتندش که اى عم رسول *** اى هژبر صف شکن شاه فحول
چون جوان بودى و زفت و سخت زه *** تو نمى رفتى سوى صف بى زره
چون شدى پیر و ضعیف و منحنى *** پرده هاى لاابالى مى زنى
گفت حمزه: چون که من بودم جوان *** مرگ مى دیدم وداع این جهان
لیک از نور محمد من کنون *** نیستم این شهر فانى را زبون
باور به معاد و کیفرهاى روز قیامت، سرکش ترین غریزه ى انسانى (غریزه ى جنسى) را مهار مى کند، تا آن جا که مرد جوانى را در برابر زن زیبا و در مکان خلوت، به تقوا و پاک دامنى مى کشاند.[۴]
ایمان به معاد، روح دنیاپرستى را که خمیر مایه ى تمام خطاها و جنایت هاست بى رنگ مى نماید و دنیا را به ابزارى براى رسیدن به کمال و سعادت تبدیل مى کند.
۲٫ برانگیختن حس کمک به ضعیفان; قرآن مجید مى فرماید:
(أَ رَأَیْتَ الَّذِی یُکَذِّبُ بِالدِّینِ فَذلِکَ الَّذِی یَدُعُّ الْیَتِیمَ وَ لا یَحُضُّ عَلى طَعامِ الْمِسْکِینِ); آیا دیدى کسى را که روز جزا را انکار مى کرد؟ او همان کسى است که -با کمال بى رحمى- یتیم را از خود دور مى کرد و -دیگران را- به غذا دادن به او فرا نمى خواند.[۵]
۳٫ تأمین عدالت اجتماعى; انسان، با اعتقاد به مبدأ و معاد و باور به این که هر چه انجام داده (در نهان و آشکار) نزد خود حاضر مى بیند، بهترین و مؤثرترین بازدارندگى را در جسم و جان خود مى پروراند.
(ما لِهذَا الْکِتابِ لا یُغادِرُ صَغِیرَهً وَ لا کَبِیرَهً إِلاّ أَحْصاها وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً)[۶]; این چه کتابى است که هیچ عمل کوچک و بزرگى را فرو نگذاشته، مگر این که آن را به شمار آورده است و (این در حالى است که) همه ى اعمال خود را حاضر مى بینند.
۴٫ ایمان به معاد و آرامش جان; همان طور که در « انگیزه هاى بحث از معاد» گفته شد، انسان همواره در نگرانى به سر مى برد; نگرانى از گذشته و فرصت هاى از دست رفته، از آینده و پایان تلخ تنهایى ها; و هیچ اختراع و اکتشافى توانایى نبرد با این مشکل روانى را ندارد.
تنها معادباورى، اندیشه ى فرجام نیک و این که وطن اصلى انسانْ جهان آخرت است، مى تواند نگرانى ها را فرارى دهد. اعتقاد راستین به سراى آخرت، یعنى پایان دنیا پوچ و هیچ نیست.
پروفسور «یونگ»، استاد معروف روانکاوى و از دستیاران مشهور فروید، در یکى از سخنان خود مى گوید:
«دو سوم بیمارانى که از سراسر جهان به من مراجعه کرده اند افراد باسواد و موفقى بوده اند که درد بزرگ، یعنى پوچى و بى معنى بودنِ زندگى، آنها را رنج مى دهد. علت این است که بشر قرن بیستم به خاطر پیشرفت تکنولوژى و کوته نظرى و تعصب، مذهب را از دست داده، و سرگشته در جستوجوى روح خویش است و تا مذهبى نیابد آسایش ندارد; زیرا بى مذهبى سبب بى معنایى و پوچى زندگى مى شود».[۷]
۵٫ ضمانت اجرایى قوانین و برنامه هاى الهى: هر برنامه و قانونى وقتى کارآمد و پویاست که ضمانت اجرایى داشته باشد. معاد که تجلى گاه نعمت هاى مادى و معنوى الهى است، انگیزه ى عمل به دستورهاى الهى را براى نوع انسانى، فراهم مى سازد; پس معاد تکمیل کننده ى تشریع احکام الهى است.[۸]


[۱]. سوره ى تحریم، آیه ى ۱۱٫
[۲]. سوره ى روم، آیه ى ۷٫
[۳]. محسن قرائتى، معاد، ص۵۲٫
[۴]. سوره ى یوسف، آیه ى ۳۲ ـ ۳۷; من (همسر عزیز) او (یوسف) را به خویشتن دعوت کردم و او خوددارى کرد… این از دانشى است که پروردگارم به من آموخته است. من آیین قومى را که به خدا ایمان ندارند و به سراى دیگر کافرند، ترک گفتم.
[۵]. سوره ى ماعون، آیه ى ۱ ـ ۳٫
[۶]. سوره ى کهف، آیه ى ۴۹٫
[۷]. ناصر مکارم شیرازى، پیام قرآن، ج۵، ص۴۱۳; به نقل از: معاد از نظر روح و جسم، ج۱، ص۴۴٫
[۸]. جعفر سبحانى، عقاید اسلامى، ص۵۵۷، (با تلخیص و تصرف).

نویسنده : عبدالزهرا فاطمی | منبع خبر : سایت ایران اسلامی و سایت مرکز پاسخگویی به شبهات
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.